CIEKAWOSTKI
Chcąc przybliżyć Państwu tematykę ogrodnictwa pragniemy zaprosić do lektury poniższych artykułów, które publikujemy na łamach lokalnej prasy.
- Ogrody na małych przestrzeniach - cz. I
- Ogrody na małych przestrzeniach - cz. II
- Ogrody na małych przestrzeniach - cz. III
- Ogrody regularne
- Żywopłoty cz. I
- Wybieramy rodzaj żywopłotu - żywopłoty formowane (cięte)
Ogrody na małych przestrzeniach - cz. I
Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom wielu czytelników rozpoczynamy nowy cykl artykułów poświęconych zakładaniu ogrodów a także zagospodarowywaniu balkonów i tarasów.
Coraz częściej zadajemy pytania o wybór stylu naszego ogrodu. Poznając coraz więcej gatunków drzew i krzewów , chcemy również poznawać możliwości ich komponowania.
W najbliższych artykułach opiszę jak można sobie poradzić z problemami dotyczącymi małych powierzchni ogrodowych.
W środowisku miejskim prawie każda mała powierzchnia nadająca się na ogród jest osłonięta przez otaczające ją budynki lub mury.
Dlatego musimy zwrócić szczególną uwagę na zacienione powierzchnie. Jeśli nasz ogródek otoczony jest wysokimi murami lub innymi budynkami to staramy się doprowadzić do niego jak najwięcej światła odbitego. W tym celu szare i ciemne mury musimy koniecznie pomalować na biało. Białe tło dla roślin automatycznie narzuca nam zastosowanie stylu śródziemnomorskiego w ogrodzie. Najlepszym rozwiązaniem będzie wykorzystanie muru do uprawy pnączy. Pamiętajmy jednak o tym ,że gleba w miejscach otoczonych murami będzie raczej sucha oraz alkaliczna. Najlepszymi roślinami na obsadzenia tego typu miejsc są bluszcze. Możemy również posadzić powojnik ( wymaga więcej światła) oraz hortensję pnącą ( nie znosi zbyt suchej gleby , wymaga częstszego podlewania).
Starając się zachować styl śródziemnomorski można zastąpić wcześniej wymienione pnącza dużą ilością pelargonii bluszczolistnych i niecierpków posadzonych w wiszące pojemniki ścienne. Niecierpki nadają się do posadzenia w ciemnych ogrodach , ponieważ dobrze znoszą niedobór światła. Wzdłuż alejek przy murach można poustawiać duże ilości przeróżnych pojemników z roślinami zarówno cebulowymi jak i bylinami. Elementami nadającymi styl śródziemnomorski będą również różnego rodzaju wazy , rzeźby ogrodowe oraz delikatnie wkomponowany kolor niebieski.
Ogrody na małych przestrzeniach - cz. II
Częstym błędem wśród amatorów pięknych ogrodów jest wysadzanie w nich roślin bez żadnych założeń kompozycyjnych . Zamiast przemyślanej koncepcji powstaje wówczas w ogrodzie tzw. � zbiór botaniczny roślin�. Aby uniknąć tego błędu rośliny sadzimy grupując je. Grupować rośliny można według różnych kryteriów- napiszę o tym szerzej w następnych artykułach.
Wracając do małych powierzchni ogrodowych błędne jest stwierdzenie , że na małej powierzchni powinniśmy uprawiać tylko małe rośliny. Jedna pięknie wyeksponowana duża roślina najlepiej o wyszukanej formie jest warta o wiele więcej niż kilkadziesiąt roślin o przeciętnej urodzie .Na wąskich i małych powierzchniach pięknie prezentuje się formowany bukszpan w stylowo dobranym pojemniku. Pięknym zakończeniem długiej i wąskiej alejki może być rzeźba ogrodowa , bardzo duża ceramiczna donica lub kompozycja z kamienia podsypana żwirem płukanym. Wzdłuż wąskich ścieżek oraz wejść należy stworzyć szczególnie atrakcyjne kompozycje roślinne w celu nadania interesującego obramowania. Wiosną na przykład wejście do ogrodu można upiększyć stawiając przy nim dwie duże donice z białymi bratkami , latem z liliami a jesienią z białymi chryzantemami.
Bardziej słoneczne , ale wąskie przestrzenie przy ścieżkach możemy osadzić strzyżonymi krzewami lawendy. W takich miejscach z lawendą komponują się kwiaty niebieskie , różowe i białe. Stosowne będą więc szałwie , goździki i biała lub różowa firletka kwiecista.
Ogrody na małych przestrzeniach - cz. III
Dla wielu z nas marzenie o posiadaniu pięknego ogrodu wydaje się często bardzo odległe.
Jednak naprawdę niewiele potrzeba , żebyśmy mogli przebywać w otoczeniu pięknych roślin , słuchać śpiewu ptaków i brzęczenia owadów.
W tym celu wcale nie musimy posiadać wielkich przestrzeni ogrodowych planując małe patio w słonecznym miejscu. Jeśli miejsce to znajduje się od strony południowej to nasz zielony kącik najlepiej wygospodarować najbliżej domu . Można wtedy łatwo przynieść z domu napoje i jedzenie. Jeśli dysponujemy większym ogródkiem położonym od północy to możemy usytuować nasze patio na końcu ogrodu . Poprowadzimy wówczas do niego ładnie obsadzoną alejkę.
Roślinność wokół miejsca do odpoczynku powinna spełniać następujące zadania : zapewnić odrobinę odosobnienia , osłonę przed wiatrami , miejskim gwarem i zanieczyszczeniami powietrza . Powinna także dawać trochę cienia i przyjemny zapach.
Idealne w takich miejscach są pergole lub trejaże , gdyż spełniają one dwie funkcje- dają częściowe ocienienie i stanowią podporę dla pnączy , które możemy przy nich posadzić.
Polecam łączenie pnączy takich jak : powojnik , wiciokrzew , jaśmin lub róże z winoroślą. Taki układ stworzy niepowtarzalny klimat .Chcąc uzyskać osłonę z roślin w bardzo krótkim czasie posadźmy bluszcze , wybierając odmiany szczególnie szybko rosnące . Winobluszcz może w ciągu jednego okresu wegetacyjnego urosnąć na dwa , trzy metry, ale w przeciwieństwie do bluszczu tworzy on osłonę tylko latem, ponieważ na zimę zrzuca liście.
Ogrody regularne
Przedstawiając Państwu garść informacji na temat małych ogródków koniecznie muszę wspomnieć o ogrodach regularnych. Styl regularny (formalny) najlepiej sprawdza się w małych ogrodach z powodu swojej prostoty. Prostota tego stylu pomaga najlepiej wykorzystać małą przestrzeń ogrodu.
Styl ogrodów formalnych powstał we Francji w XVIII w z chęci uporządkowania dzikiej przyrody. Głównymi cechami takich ogrodów były prostokątne rabaty proste ścieżki i idealna symetria nasadzeń. Obecnie szczególnie w małych ogrodach można wprowadzać więcej swobody bez zasadniczej zmiany stylu. Takim przykładem będzie wypełnienie symetrycznych rabat otoczonych niskimi żywopłotami , np. z bukszpanu ziołami. Jeśli lubimy chłodną kolorystykę doskonała będzie lawenda. Decydując się na ogród w stylu formalnym niestety musimy zapomnieć o szaleństwach kolorystycznych. Jedną z podstawowych cech ogrodu formalnego jest bowiem umiar w stosowaniu kolorów. Kompozycje roślinne ograniczamy głównie do odcieni zielonych , złocistych , białych i pastelowych.
Styl formalny w naszym ogrodzie utrzymany będzie dzięki zbiornikom wodnym jednak nie w postaci dzikiego oczka wodnego ale prostokątnego baseniku z fontanną.
Do niezbędnych elementów ogrodu formalnego należą rośliny ozdobnie strzyżone oraz żywopłoty . I to właśnie żywopłotom poświęcę kilka następnych artykułów , ponieważ są one przedmiotem najczęściej zadawanych pytań.
Żywopłoty cz. I
Częste zlecanie prac w naszych ogrodach firmom ogrodniczym sprawia , iż jesteśmy coraz bardziej otwarci na różne sugestie. Odpowiadając na pytania klientów o rodzaj osłony w ogrodzie proponuję , aby zrezygnować z trwałego ogrodzenia i zastąpić go zielonym pasem roślinności. Dobrze zaprojektowany żywopłot będzie zwartą , zieloną ścianą o ciekawej fakturze liści , atrakcyjnie kwitnącym pasem zieleni lub trudną do sforsowania przeszkodą najeżoną kolcami i cierniami , trudniejszą do pokonania niż niejeden mur lub płot.
Znaczenie żywopłotów w sztuce ogrodowej stopniowo się zmieniało . Pierwotną funkcją żywopłotów było ogrodzenie powierzchni w celu zaznaczenia prawnych granic majątków i ochrony gruntów . Zanim strzyżone ściany w różnych formach stały się ważnym elementem ogrodów ich głównym zastosowaniem było tworzenie ścian z drzew i krzewów rodzimych o zwartym pokroju i szybko rosnących. W miarę upływu czasu żywopłoty miały coraz większe znaczenie architektoniczne. W ogrodach renesansowych niskie żywopłoty otaczały poszczególne kwatery tworząc geometryczny podział ogrodu. W ogrodach barokowych kilkumetrowe ściany z wiązów strzyżonych potęgowały efekty perspektywy. Charakterystyczne dla baroku gabinety ogrodowe były tworzone przez szpalery niższe z grabów , lip i buków. Słynne cuda z bukszpanowych żywopłotów formowanych w stylizowane motywy roślinne były charakterystyczne dla sztuki ogrodowej wieku XVII.
Pod koniec XVIII w ogrodach powrócił styl naturalny a formalny ogródek pojawiał się jedynie w pobliżu ważniejszych budowli ogrodowych. Większe zainteresowanie żywopłotami powróciło pod koniec XIX wieku. Od tego czasu pojawia się wiele nowych odmian drzew i krzewów, które pozwalają na tworzenie żywopłotów ozdobnych z barwy liści, kwiatów oraz owoców.
Wybieramy rodzaj żywopłotu - żywopłoty formowane (cięte)
Żywopłoty możemy podzielić na formowane (cięte) i nieformowane ( swobodnie rosnące).
Decydując się na żywopłot formowany najważniejszą rzeczą ,o której musimy pamiętać jest wybór takich gatunków oraz odmian roślin , które dobrze znoszą cięcie i łatwo się zagęszczają. Pamiętajmy , że tylko umiejętnie przeprowadzone cięcie żywopłotu spełni nasze oczekiwania co do jego formy. Częstotliwość przycinania żywopłotu zależy od zaplanowanej wysokości , siły wzrostu roślin oraz jego kształtu. Najważniejsza dla jakości żywopłotu jest pierwsza faza formowania , która trwa od momentu posadzenia przez 4-6 lat i silnie zagęszcza dolną partię żywopłotu. Przez umiejętne strzyżenie możemy bawić się nadając żywopłotowi przeróżne formy. Wybierając rośliny na żywopłot formowany rezygnujemy z takich , które pięknie kwitną i owocują , ponieważ intensywne cięcie uniemożliwia kwitnienie oraz owocowanie. Głównym elementem dekoracyjnym w tego typu żywopłotach jest nadana przez nas forma geometryczna. Dekoracją w takim żywopłocie będzie także rodzaj igieł (thuje, cyprysy , cisy , świerki ) oraz faktura liści ( ligustr , buk, grab) i piękne ich przebarwienia. U gatunków zrzucających jesienią liście zimową ozdobą staje się kształt i kolor pędów oraz cała bryła żywopłotu
Strzyżone żywopłoty wymagają wielu lat systematycznej i prawidłowej pielęgnacji , aby mogły wyróżniać się piękną formą i kształtem w naszym ogrodzie. Jeśli zaniechamy cięcia przez jeden lub dwa sezony wegetacyjne może to zniweczyć trud kilku lat wytężonej pracy.