Żywopłoty

Częste zlecanie prac w naszych ogrodach firmom ogrodniczym sprawia , iż jesteśmy coraz bardziej otwarci na różne sugestie. Odpowiadając na pytania klientów o rodzaj osłony w ogrodzie proponuję , aby zrezygnować z trwałego ogrodzenia i zastąpić go zielonym pasem roślinności. Dobrze zaprojektowany żywopłot będzie zwartą , zieloną ścianą o ciekawej fakturze liści , atrakcyjnie kwitnącym pasem zieleni lub trudną do sforsowania przeszkodą najeżoną kolcami i cierniami , trudniejszą do pokonania niż niejeden mur lub płot.


Znaczenie żywopłotów w sztuce ogrodowej stopniowo się zmieniało . Pierwotną funkcją żywopłotów było ogrodzenie powierzchni w celu zaznaczenia prawnych granic majątków i ochrony gruntów . Zanim strzyżone ściany w różnych formach stały się ważnym elementem ogrodów ich głównym zastosowaniem było tworzenie ścian z drzew i krzewów rodzimych o zwartym pokroju i szybko rosnących. W miarę upływu czasu żywopłoty miały coraz większe znaczenie architektoniczne. W ogrodach renesansowych niskie żywopłoty otaczały poszczególne kwatery tworząc geometryczny podział ogrodu. W ogrodach barokowych kilkumetrowe ściany z wiązów strzyżonych potęgowały efekty perspektywy. Charakterystyczne dla baroku gabinety ogrodowe były tworzone przez szpalery niższe z grabów , lip i buków. Słynne cuda z bukszpanowych żywopłotów formowanych w stylizowane motywy roślinne były charakterystyczne dla sztuki ogrodowej wieku XVII.
Pod koniec XVIII w ogrodach powrócił styl naturalny a formalny ogródek pojawiał się jedynie w pobliżu ważniejszych budowli ogrodowych. Większe zainteresowanie żywopłotami powróciło pod koniec XIX wieku. Od tego czasu pojawia się wiele nowych odmian drzew i krzewów, które pozwalają na tworzenie żywopłotów ozdobnych z barwy liści, kwiatów oraz owoców.